ನನ್ನ ಪ್ರವರ

ಬರೆಯುವ ಗೀಳು ಹತ್ತಿದ್ದೇ ಹತ್ತಿದ್ದು ಮಿಕ್ಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಥೆ... ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಇದ್ದಹಾಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರು ಖುಷಿ ಇದೆ

Sunday, March 3, 2013

ಕತ್ತಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮನು ಒಮ್ಮೆ ಒಡ್ಡಿ ನೋಡಿ

ಮೌನಕ್ಕೂ
ವಿರಹ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆಯಂತೆ
ನನಗೇನು ಗೊತ್ತು
ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಕತ್ತಲ
ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ
ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು,

ಕನಸುಗಳದ್ದು ಇದೇ ತೆವಲು
ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಕೈತಪ್ಪಿ
ಹೋಗುತ್ತವೆ,
ಸತ್ತವನ ಎದೆಯಿಂದ
ಜೀವ ಹಾರಿ
ಹೂವು ಬಿದ್ದಂತೆ,
ಶಾಶ್ವತ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ
ಅಡಿ ಇಡುತ್ತದೆ ದೇಹ,
ಜೀವ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಬಾಯ ಸರಕಾಗುತ್ತದೆ!

ನಾವೇನು ಕೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ
ಮಣ್ಣಿನಾಂತರ್ಯದಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತೇವೆ,
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ
ಕರಗಿದಂತೆ,
ನಾನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ
ಜೀವವಿದ್ದದ್ದೂ ಇಲ್ಲದ್ದೂ ಎಲ್ಲವೂ.

ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮಾತಿತ್ತು,
ಕತ್ತಲಿಗೆ ಮೌನವಿತ್ತು,
ಸಂಜೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಬೇಕೆಂಬ
ಚಡಪಡಿಕೆ ವಿರಹವಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು.

ಅನುಭವ ಸಿಗಬೇಕಾದಲ್ಲಿ
ಗಾಡ ಕತ್ತಲಿಗೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಡ್ಡಿ ನೋಡಿ.
-ಪ್ರವರ

1 comment:

ಅನ್ಸಿದ್ ಬರೀರಿ