ನನ್ನ ಪ್ರವರ

ಬರೆಯುವ ಗೀಳು ಹತ್ತಿದ್ದೇ ಹತ್ತಿದ್ದು ಮಿಕ್ಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಥೆ... ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಇದ್ದಹಾಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರು ಖುಷಿ ಇದೆ

Sunday, March 14, 2010

ಮುಂಬೈ ಧಾಳಿಯ ನೆನಪು



ಸಂಜೆ ಕವಿದಿತ್ತು ಸುತ್ತಲೂ
ರವಿಯು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ
ಇನ್ನೇನು ಹೊರದುತಲಿದ್ದ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಾರೆಗಳಾಗಲೇ
ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದವು

ದುಡಿದು ದಣಿದ ಜನಗಳಿಗೆ
ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯ ಸೇರುವ ತವಕ
ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳ ನೋಡುವ ತನಕ
ಪಟಾಕಿ ಸದ್ದಿನಂತೆ ಕೇಳಿತ್ತು ಸಣ್ಣಗೆ
ಬರುಬರುತ್ತಾ ಜೋರಾದ
ಸದ್ದು ಭಯವಿತ್ತಿತು ಜನಗಳಿಗೆ
ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಬಂದ ಗುಂಡುಗಳು
ಹೊಕ್ಕವು ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕವರ ಎದೆಗಳ
ಅದೇ ನೆಂದು ನೋಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಹಾರಿದವು ಪ್ರಾಣ ಪಕ್ಷಿ ಗಳು
ಚೀರಿದವು ಕೂಗಡಿದವು
ಏನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಗುಂಡಿನ ಸದ್ದಿನ
ಬಾಂಬಿನ ಸದ್ದಿನ ಹೊರತು

ಹೊಕ್ಕಿದರು ಸಿಕ್ಕ ಕಟ್ಟಡಗಳ
ಕಂಡಕಂಡವರ ಹೆದರಿಸಿದರು
ಮೂದಲಿಸಿದರು , ಹೊಡೆದರು
ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ನರ ನಾಡಿಗಳ
ಕತ್ತರಿಸಿ ರಕುತದ ಕೊಡಿ ಹರಸಿದರು
ಖುಷಿ ಪಟ್ಟರು.

ಕೆಲವರ ಕಟ್ಟು ಕತ್ತರಿಸಿದರು
ಕೆಲವರ ಕೈ ಕಾಲುಗಳ ಕತ್ತರಿಸಿದರು
ನೋವಿಂದ ಎಷ್ಟೇ ಕೂಗಾಡಿದರು
ಕರುಣೆ ತೋರದೇ ಹೋದರು
ಭಯದ ಕಾರ್ಮೋಡವ ಬಿತ್ತಿದರು
ಆಟವೆಂಬಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗ್ರೆನೇಡ್ ಗಳ ಎಸೆದು
ಜೀವ ಹೋಗುವ ಆಟ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು
ದುಷ್ಟತನವ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರು

ಇವರೇನು ಮನುಷ್ಯರ ????
ಅಲ್ಲ ..... ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರು
ಧರ್ಮನ್ದತೆ ಇಂದ ಕಣ್ಣು ಕಾಣದಿಹ ಕುರುಡ ರಾಕ್ಷಸರು........

No comments:

Post a Comment

ಅನ್ಸಿದ್ ಬರೀರಿ